kimden kimden

 

insan / düşünür:

nasıl da yabancıyım sana dünya! sen kır kolumu, kanadımı; ben darbenin nereden geldiğini şaşırayım. nasıl da habersizim kendimden ve yaralarımın izlerinden... ne çok darbe yemişim... kimden? kimden? yok edilsin gözlerim, sağır olsun kulaklarım... gülüyorsun değil mi? belki fısıltın anlamadığım bir dilden bana:

"zaten öyle değil misin?" 

ağlıyor insan. kendini kaybetme yolunda ilk adımı atıyor. tüller arasında ilk saati kaldırımlardan süzülerek aşıyor.

| emine yıldız